giapraki.com

Δήλωσις Αποτειχίσεως γραπτώς   της ήδη γενομένης του ηγουμένου Αρχιμανδρίτου Παϊσίου Παπαδόπουλου             της Ι.Μ. Αγίου Γρηγορίου Παλαμά Φιλώτα

ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΕ,

Δια της υπογραφομμένης παρά της μετριότητος ημών ταύτης της αποτειχίσεως, ήδη γενομένης  εν τη πράξει διακοπτομένου του μνημοσύνου υμών εις τας τεταγμένας ιεράς ακολουθίας και την Θείαν Μυσταγωγίαν, ερχόμεθα ίνα ποιήσωμεν τούτω και γραπτώς. Δηλώνοντες τουτοιοτρόπως την πλήρη αντίθεσίν μας εις τα πεπεραγμένα και αποφασισθέντα κατ’ εξοχήν εσχάτως εν Κολυμβαρίῳ και ίνα υπομνήσωμεν έτι μάλλον το ιερόν χρέος υμών όπως αναλογισθείτε  την  οικτράν πλέον και τραγικήν εκκλησιαστικήν κατάστασιν προκυπτούσης εκ της συγκλειθήσης ψευτοσυνόδου ήτις παρεισήγαγεεκκλησιολογικήν αίρεσιν δια της αναγνωρίσεως ετερόδοξων ομολογιών ηδή κατεγνωσμένων, ήτοι αιρέσεων ως Εκκλησιών, στα οποία σαφώς δεν αντιδράσατε και ούτε επισήμως καν λεκτικώς καταδικάσατε. Το ότι ομιλείτε αόριστα περί Ορθοδοξίας και εναντίον των αιρέσεων δεν απαλάσσει υμάς των ευθυνών και, βεβαίως δεν  καθιστά υμάς ορθόδοξο όπως ορισμένοι θέλουν προσφάτως να ισχυρίζονται!

Δεδομένου ότι:

I.        Σύμφωνα με τον με τον καταστατικό Χάρτη της Εκκλησίας της Ελλάδος Νόμος 590/1977, (ΦΕΚ Α’146/31.5.1977), Γενικα Διατάξεις §1.

« κκλησία τς λλάδος, οσα θεον καθίδρυμα κα χουσα κεφαλν τν Κύριονμν ησον Χριστόν, εναι ναποσπάστωςνωμένη δογματικς μετ τς ν Κωνσταντινουπόλει Μεγάλης κα πάσης λληςρθοδόξου το Χριστο κκλησίας, στοιχοσα τ διδασκαλί τς γίας Γραφς κα τηροσαπαρασαλεύτως, ς κα πσαι α λοιπαρθόδοξοι κκλησίαι, τ δόγματα, τοςερος ποστολικος κα συνοδικος κανόνας κα τς ερς παραδόσεις».

 

 

II.        Υπάρχουν εκκλησιαστικές ενέργειες όμως οι οποίες αποδεικνύουν το εντελώς αντίθετο από εκείνο που ορίζει ο καταστατικός χάρτης, διότι:

Και μόνον η συμμετοχή της Εκκλησίας της Ελλάδος στο Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών (ΠΣΕ) με την έγκρισιν του καταστατικού τουΠΣΕ  σημαίνει έκπτωσιν από την εκκλησιαστικήν υπόστασιν της, δεδομένου ότι βλασφημείται το έργον του Παναγίου Πνεύματος μέσα από τα άρθρα του προτεσταντικού αυτού καταστατικού. Το 1965 υπεγράφη η άρση της ακοινωνησίας μέ τούς Παπικούς από τον μασώνο αιρεσιάρχη πατριάρχη τότε Αθηναγόρα. Έκτοτε γίνονται τακτικά τα λεγόμενα ουνιτικά συλλείτουργα και οι συνεχείς με τους Φράγγους συμπροσευχές, αλλά και τα κοινά μυστήρια στη Ρώμη, στην Κων/πολη, στήν Ευρώπη, στην Αμερική και στην Αυστραλία, όπως βεβαιώνουν εξ ιδίας πείρας, όσοι έχουν ζήσει στην Αμερική και στην Ευρώπη. Το 1991 υπεγράφη η ένωσις με τους Μονοφυσίτες από εννέα τοπικές εκκλησίες. Ποτέ στη συνέχεια μέχρι τώρα δεν υπήρξε απόφαση, που να αίρει τις υπογραφές των επισήμων αντιπροσωπειών των Πατριαρχείων και των αυτονόμων “ὀρθοδόξων” “ἐκκλησιῶν”.Υπάρχει, ακόμη, η εγκύκλιος του “πατριαρχείου” Ἀντιοχείας που καθιερώνει την ένωση με τους Μονοφυσίτες.Υπάρχει επίσης και η ένωση με τους Ουνίτες στο Μπάλαμαντ.Η Εκκλησιοποίηση του Οικουμενισμού στο Κολυμπάρι της Κρήτης έβαλε την ταφόπλακα στην εκκλησιαστική ανωμαλία που προέκυψε με τις ενέργειες των Οικουμενιστών.

Α. Τί επράξατε δι’ όλα αυτά;

 

ΙΙΙ. Υπάρχουν αποδείξεις που αποκαλύπτουν ότι ο πατριάρχης Βαρθολομαίος που μνημονεύετε είναι ΑΙΡΕΤΙΚΟΣ!

ΔΙΟΤΙ, σε ορισμένο χρόνο και τόπο είπε και έπεραξε συγκεκριμένες ενέργειες που δεν είναι σύμφωνες με την Αγία Γραφή, τους Πατέρες της Εκκλησίας, την εκκλησιαστική Παράδοση και δεν τις επιτρέπουν οι Ιεροί Κανόνες.

1. Ἔχει πεῖ, «φ᾿ σον δηλοντι  μα κκλησαναγνωρζει  τι λλη τις κκλησα εναι ταμιοχος τς χριτος κα ρχηγς σωτηρας,ποκλεεται, ς ντιφσκουσα ες τν παραδοχν τατην,  προσπθεια ποσπσεως πιστν π τς μις κα προσαρτσεως ατν ες τν τρανδν εναι νταγωνστρια τνλλων τοπικν κκλησιν, λλ᾿ ν σμα μετ᾿ατν». (Προσφώνησις πρὸς τήν παπικὴνἀντιπροσωπίαν εἰς τὴν θρονικὴ ἑορτὴ, Κων/πολις 1998, περ. Ἐπίσκεψις).

2. Σὲ ἄλλη του ὁμιλία εἶπε: « πηλλαγμνοι λοιπν τν γκυλσεων το παρελθντοςΚθε κκλησα εναι  Καθολικ κκλησα, λλχι  λτητά της. Κθε κκλησα κπληρνει τν καθολικτητ της, ταν εναι σ κοινωνα μ τς λλες κκλησες νας χωρς τν λλον εμαστε πτωχευμνοι» (Ὁμιλία εἰς Γενεύην 17 -2 2008).

3. Ἡ Ἐκκλησία κατὰ τὸν Πατριάρχη εἶναι διεσπασμένη καὶ διηρημένη. Δὲν ὑπάρχει ἡἑνότητα τῆς πίστεως καὶ μέσα σὲ αὐτὴν τὴν διηρημένη «Ἐκκλησία» συγκαταλέγει καὶ τὴνὈρθόδοξο Ἐκκλησία. Πιστεύει στὴν οἰκουμενιστικὴ «θεωρα τν κλδων». Ἐπ᾿αὐτοῦ δημοσίευσε θεολογικὴ κριτικὴ ἡ “ΣύναξιςὈρθοδόξων κληρικῶν καὶ μοναχῶν’’, ποὺἀποδεικνύει τὴν αἱρετικὴ διδασκαλία τοῦΠατριάρχη. Κατὰ συνέπειαν, «ὅποιος πιστὸς κληρικὸς καὶ λαϊκὸς ἀμφισβητεῖ  ἢ ἀρνεῖται συνειδητὰ τήν ἁγιοπνευματικὴ ἐμπειρικὴὀρθόδοξη πίστη τῆς Ἐκκλησίας, ὅπως αὐτὴὁριοθετεῖται μὲ κάθε ἀκρίβεια στοὺς Ὅρους τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων καί ἰδιαιτέρως στὰμονοσήμαντα ἄρθρα τοῦ Συμβόλου τῆς Πίστεως, εὐλόγως ἐκπίπτει ἀπό τὸ Σῶμα τῆςἘκκλησίας, ὑποκείμενος σὲ καθαίρεση ἢἀφορισμὸ κατὰ τίς Οἰκουμενικὲς Συνόδους». ( βλ. Ζʹ Ἱερὸν Κανόνα τῆς Γʹ Οἰκουμενικῆς Συνόδου, καὶ τὴν μελέτη “ να κκλησιολογα το Οκουμενικο Πατριρχου κ. Βαρθολομαου”, ἔκδ. Σύναξις Ὀρθοδόξων Κληρικῶν καὶ Μοναχῶν, 2015, σελ. 13).

4.  Πατριρχης δν πιστεει τι  ησος Χριστς εναι  μοναδικς ληθινς Θες καΣωτρας το κσμου, πως τν μολογομε στΣμβολον τς πστες μας « Κα ες να Κριονησον Χριστν…», καὶ τοῦτο ἀποδεικνύεται πάλιν ἀπὸ τὰ ἴδια τὰ λόγια καὶ ἔργα του. Δὲν πιστεύει εἰς τὸ «Εἷς Κύριος, μία πίστις, ἕν βάπτισμα». (Ἐφ. Δʹ, 5).Τὸ 2001 στὴν νότιοἈφρικὴ, δήλωσε ὅτι: « ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία, δὲν ἐπιδιώκει νὰ πείση τοὺς ἄλλους γιὰ μία συγκεκριμένη ἀντίληψι τῆς Ἀλήθειας ἢ τῆςἈποκαλύψεως ». (ἐκ τῆς ἱστοσελίδος τοῦΠατριαρχείου). Ὁ Πατριάρχης λέγοντας ὅτι δὲχρειάζεται νὰ διδάσκουμε «γιὰ μιὰσυγκεκριμένη ἀντίληψιν τῆς Ἀληθείας ἢ τῆςἈποκαλύψεως», καταργεῖ τὴν ἱεραποστολὴ καὶτὸ βάπτισμα· γιὰ αὐτὸ καὶ ἀπαγορεύει τὸὀρθόδοξο βάπτισμα στοὺς προσηλύτους.

 5. Πιστεύει ὅτι ὅλες οἱ θρησκεῖες σώζουν. ΣτὴΓενεύη τὸ 1995 ἔκανε τὴ δαιμονικὴ, βλάσφημη δήλωση: «ΟΛΕΣ ΟΙ ΘΡΗΣΚΕΙΕΣ ΕΙΝΑΙ ΟΔΟΙ ΣΩΤΗΡΙΑΣ». (Ἐπίσκεψις ἀρ. 523, σελ. 12). Ἐὰνὅλες λοιπὸν οἱ θρησκεῖες σώζουν, γιατί τότε νὰἔρθει ὁ Χριστὸς στὴν γῆ; Γιατί νὰ γίνειἄνθρωπος καὶ νὰ σταυρωθεῖ , ἀφοῦ ὅλες οἱθρησκεῖες σώζουν; Γιὰ τὸν Πατριάρχη λοιπὸν, ὁΧριστὸς δὲν εἶναι Θεός, ὁ Χριστιανισμὸς εἶναιἁπλᾶ μία θρησκεία, ὅπως ὅλες οἱ ἄλλες θρησκεῖες. Καὶ ἀκόμη μνημονεύεται ἡμέρας καὶνυκτὸς ὡς ὀρθοτομῶν τὸν λόγον τῆς ἀληθείας;…Στὴν 6η Παγκόσμια Συνάντηση Θρησκείας καὶ Εἰρήνης στὶς 4/11/1994 δηλώνει: «Ἐμεῖς οἱθρησκευτικοὶ ἡγέτες πρέπει νὰ φέρουμε στὸπροσκήνιο τὶς πνευματικὲς ἀρχὲς τοῦΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ, τῆς ἀδελφωσύνης καὶ τῆς εἰρήνης. Ἀλλὰ γιὰ νὰ τὸ πετύχουμε αὐτὸ πρέπει νὰ εἴμαστε ἑνωμένοι στὸ πνεῦμα τοῦ ἑνὸς Θεοῦ…Ρωμαιοκοθολικοὶ, καὶ<span style=”font-famil

Διαδώστε αυτό το άρθρο:

Exit mobile version